Carmen Rhythmicum


The Carmen Rhythmicum is a 7th-8th century poem written in Latin by Aldhelm. It is the earliest example of the verse form continuous octosyllables, of which he may have been the inventor, and the earliest surviving reference to Cornwall.

Poem

The original manuscript is preserved uniquely in the Codex Vindobonensis 751 which comprises the papers of Lul, archbishop of Mainz, who was an alumnus of Malmesbury. The original poem bears no title, the name "Carmen Rhythmicum" having been conceived by Ehwald.

Text

Latin

After Ehwald

Lector, casses catholice
Atque obses anthletice,
Tuis pulsatus precibus
Obnixe fagittantibus
Ymnista carmen cecini
Atque rem sponsam reddidi,
Sicut pridem pepigeram.
Quando profectus fueram
Usque diram Domnoniam
Per carentem Cornubiam
Florulentis cespitibus
Et foecundis graminibus,
Miementa inormia
Atque facta informia
Quassantur sub aetherea
Convexi celi camara,
Dum tremet mundi mnschins
Sub ventorum monarchia.
Ecce, nocturno tempora, Orto brumali turbine,
Quatiens terram tempestas
Turbabat atque vastitan, Cum fracto venti federe Bacharentur in aethere
Et rupto retinaculo
Desevirent in saeculo.
'Tum libertate potita
Et servitute sopita
Spissa statim spiramina
Duelli ducunt agmina, Quibus bis sena nomina
Indiderunt volumina.
Horum archon, atrociter Fumam verrens, ferociter
Puribundus cum famine
Veuiebat a cardine,
Unde Titanis torrida Labuntur luminaria:
Cumque flatus victorize
Non furerent ingloriae,
Tremebat tellus turbida
Atque eruta rubore
Cadebant cum verticibus
Simul ruptis radicibus.
Neque guttae graciliter
Mansbant, sed minaciter
Mundi rotam rorantibus
Umectabant cum imbribus.
Cum praepollenti pluvia
Essent referta flumina, Turbo terra tertibus Grassabatur grandinibus,
Quae caterratim csolitus
Crebrantur nigris nubibus.
Neque caelorum culmina
Carent nocturna nebula,
Quorum pulchrs planities
Perlucebat ut glacies, Done nimbo ac nubibus
'Torve teguntur trucibus.
Nem tenobrescunt turbine
Disrupto rerum ordine
Germane Phoebi nunina
Atque praeclara lumina:
Neque fagrabat fammiger
Ductor dieram Lueifer, Sieut solet sepissime
Auratum sidus surgere, Sed caecatus caligine Veld furra fuligine.
Plaustri piane pulaberrima
Non comparent curricula
Aquilonis s circio
Carear servantis sedulo,
Ao totidem torrentibus
Septem Istet lampadibus
Pliadis pulchra copula
Ab Athlantis prosapie:
Haeo conscendunt per ethera
Ab orta solis sidera.
'Tune pari lance limpida
Librse torpebat trutina:
Zodiacus cum cetera
Cyclas fuscatur caterva,
Quem Mazaroth reperimus
Nuncupari antiquitus,
Bis sonis eurn sidoribus
Per Olimpura lucentibus
Neo radiebat rutulus.
Sicut solebat, Sirius,
Quia nubis nigerrima
A bscondunt polos pallia.
Attamon lagrant fulmina
Late per caeli culmina.
Quando pallentem poudula
Flammam vomunt fastigia,
Quorura natura mabibas
Procedit conlidentibus,
Necnon marina ceruls
Glomerantur in glares,
Qua inruit inruptio
Ventorum se correptio.
Per pelagi itiners
Balsa spumsbant equora,
Cum bulbret brumalibos
Undoeus vortex fuctibus:
Oceanus cum molibus
Atque diris dodrantibus
Pulsabat promontoria
Suffragante vietoria:
Sie turgescebat trucibas
Pontus ventorom fatibus
Infligendo flaminibus
Scopulosia marginibus.
Quid dicam de ingentibus
Altithroni operibus,
Quae nullus nequit numero
(Conputare in calculo?
En, multa in miraculo
Nune apparent propatulo:
Clara Ohristi clementis
Per bsec facta recentia!
Cum quarta gallicinia
Quasi quarta vigilia
Suscitarent sonantibus
Somniculosos cantibus,
Tum binis stantes classibus
Celebramus concentibue
Matutinam melodiam
Ao eynaxis psalmodiam:
En, statim fulers flamine
Nutabant a fundamine:
'Tigna tota cum trabibus
Tremibunda ingentibus
Vacillabant ab omnibus
Aulse pulsata partibus.
His tantis tempestatibus
Ae terrorum turbinibus
Nostra parent precordia,
Tot monstrorum prodigia
Quando cernebant lumina:
Tectorum laquearia
Horrisonis fragoribus
Concuti ao creporibus.
136 prateatis 1'
145 propeliente Argt.
Tum tandem cursa esterre
Confracta linquena limina
Portum petit bssilione
Populante pernicie:
Hic pelluntur pericula
Per Matris adminicula!
Quidam diacrimen + duobus
Devitantes com saltibus
Per devexa ao lubrica
Clivosi ruris lstera
Metuebant magnopere
Casam contritam crepore.
Porro cum tetrae tenebrae
Preterissent et latebrae
Fatescente velamine
Orto iubaris lumine,
Seissa ceca caligine
Quasi mortis imagine.
Tune videns ab ecclesia
Tigilli fusa fragmina.
'En, inquam, noctis horrida
'Nune apparent speetacula!
Ecoe, casse cacumina
Cadebant ad fundamina.
Ous solebant lantiseimeo
Sumi dulces delicise!
En, genestarum aprica
Frondosarum velamins
Pelluntur parietibus
Flabrorum arietibus!
Heu! bectorum tutamina
Prosternuntur in platea;
Ecce, erates a culmine
Ruunt sine munimine!
Flatus snovi spiramina
Hase focerunt ludibris.
Et nisi natalicia
Pault saneti gollemnia
Tuerentur trementia
'Timidorum precordia.
Forsan quassato culmine
Quateremur et fulmine,
Ouemadmodum crudeliter
Novies binos circiter
Propalant evangelica
Trini Tonantis famina
Turris fregisse fragmina
Cum inmensa maceris.
Ergo Christo in commune
Adempti a discrimine
Grates dicamus dulciter
Manenti inmortsliter!
Dosa Deo ingenito
Atque gnato progenito
Simul curn sancto superna
Flatu regenti saccula!"